مشاركت فعال مردم در صحنه و به خصوص مشاركت در چارچوب حقوقي كه از سوي نظام هاي سياسي تنظيم مي شوند، مهمترين علامت بالندگي يك حكومت و سر زندگي مردمي كه آن حكومت را به وجود آورده اند، به حساب مي آيد. تحليل گران مسايل اجتماعي نيز همواره چنين مشاركتي را نشانه استقرار و دوام يك نظام سياسي به حساب آورده اند. در عين حال از زماني كه مسئله افكار عمومي و اقناع ذهني شهروندان به عنوان يك عنصر مهم در «قدرت ملي» ارزيابي شده- كه سابقه آن به حدود 50 سال قبل برمي گردد- مشاركت فعال مردم در اداره جامعه و اقناع فكري آنان نسبت به روايي يك سيستم حكومتي از اهميت مضاعفي برخوردار شده است.
مشاركت مردم، رضايت توده ها و اقناع آنان نسبت به سياست هاي نظام از همان ابتدا در متن انقلاب اسلامي و نظام برآمده از آن و انديشه رهبري نظام به نحو كاملاً بارزي وجود داشته است.
«با مردم بودن» و «مردم با نظام بودن» دو موضوع كليدي در انديشه و عمل حضرت امام خميني-ره- و انديشه وعمل حضرت امام خامنه اي- دامت بركاته- و به تبع آن در انقلاب و نظام وجود داشته و همواره ساري و جاري بوده است. حضرت امام در آغاز دوره ميان سالي و زماني كه كتاب شريف «اربعين حديث» را مي نوشتند- اوايل دهه 1320- در ذيل حديثي درباره عجب، نجوايي عارفانه از يكي از عرفاي بزرگ- مرحوم نجم الدين- با ديدي همگرايانه به نگارش درآورده است. در آن نجوا آمده بود: «خداوندا اگر مرا مخير گرداني كه در بهشت سكني گزيده و با توانگران باشم و يا در جهنم ساكن شده و با فقرا و تهي دستان باشم، من دومي را اختيار مي كنم» اين اوج اعتقادي است كه يك نفر مي تواند درباره مؤانست با توده هاي مستضعف جامعه داشته باشد و بررسي سيره عملي حضرت امام در نجف، پاريس و تهران نيز كاملاً از پايبندي به چنين اعتقادي حكايت مي كند صد البته امام رضوان خدا را در همراهي با توده هاي جامعه مي دانستند و از اين رو مي فرمودند: «خدا نياورد آن روزي كه سياست ما پشت كردن به مستضعفان باشد و...» از رهبر معظم انقلاب نيز مطالب مشابه و سيره كاملاً مشابهي ديده شده و مي شود، سلوك مثال زدني حضرت آقا با انسانهاي بي نام و نشان در سفرهاي ايشان به شهرستان ها و سخت گيري شديد ايشان به اطرافيان در مسايل مالي همه از اين موضوع حكايت مي كنند.
بازتاب اين انديشه، سنت و سيره در عرصه حكومت داري، محوريت توده هاو محدوديت خواص مي باشد در اين انديشه و سيره توده مردم به عنوان صاحبان واقعي حق و به تعبير حضرت امام «ولي نعمت» مورد اقبال و توجه حكومت مي باشند و پشتيباني حكومت از حقوق و نظرات آنان- تا آنجا كه با حق الهي تصادم نداشته باشد- و صبوري حكومت در برابر گزينش هاي اجتماعي كه در مواردي با كژي و ناآراستگي نيز همراه است، همه تائيدي بر اين ديدگاه است. موارد زير ابعاد اين موضوع را روشن تر مي كند: 1- در طول حدود 22 سالي كه از رهبري حضرت امام خامنه اي- دامت بركاته- مي گذرد، ايشان همواره در برابر تحليل ها و درخواست هايي كه مبتني بر «مشاركت غيرهيجاني» يا «مشاركت تضمين شده» يا «مشاركت طيف هاي خاص و نه عموم» بوده، ايستاده اند و انتخابات را يك حق عمومي و حكومت را موظف به پاسداري از اين حق عمومي دانسته اند.
در دوره هايي بعضي از رؤساي دولت ها با بيان و- احياناً- انگيزه اي خيرخواهانه از رهبر معظم انقلاب خواسته اند كه از باز شدن دايره انتخابات صرف نظر كرده و به يك انتخابات با نتايج پيش بيني شده و طبعاً در دايره اي خاص رضايت بدهند كه رهبري زير بار نرفته و فرموده اند صندوق هاي راي امانت مردم نزد ماست و ما وظيفه صيانت از آن را داريم. در عمل هم رهبر معظم انقلاب، نتايج آراء مردم را پذيرفته و در جهت كمك به منتخب مردم حركت كرده اند به گونه اي كه در طول تاريخ انقلاب، رهبري- به اعتبار راي مردم- بزرگترين و مؤثرترين حامي دولت يا مجلس منتخب مردم بوده اند.
2- رهبر معظم انقلاب اسلامي در يكي از ديدارهاي 6-5 سال اخير با اعضاي شوراي نگهبان- نقل به مضمون- فرمودند يكي از عواملي كه تاكنون اين انقلاب و نظام را در مقابل توطئه هاي خارجي حفظ كرده است همين انتخابات و مشاركت انبوه مردم در آن بوده و بدون ترديد بدون آن ما قادر به حفظ نظام نبوديم. با اين وصف كاملاً واضح است كه از منظر رهبري انقلاب- در گذشته و حال- مردم و انتخابات نقش بي بديلي در حفظ و استواري و پايداري انقلاب و نظام داشته و از سوي ديگر درجه اعتماد رهبري به مردم را كاملاً نشان مي دهد.
3- انتخابات بايد در يك بستر مردمي برگزار شود و در يك بستر مردمي از آن حفاظت گردد. بر اين اساس در رخدادهايي كه پس از انتخابات سال 88 پيش آمد و دشمنان تلاش كردند تا انتخابات را به ضد خود يعني ديكتاتوري تبديل كنند و ديكتاتورها را به قدرت برسانند- آ نگونه كه در فاصله سالهاي 1299تا 1357 با دو كودتا رژيم ديكتاتوري را به ملت ما تحميل كردند- رهبر معظم انقلاب مستقيماً به مردم مراجعه كرده و با كمك مردم و نه قدرت نظامي يا... فتنه را خاموش كردند به گونه اي كه پس از دو سال همان عناصري كه بر آتش فتنه بنزين مي پاشيدند زبان باز كرده و گفتند اگر اين حوادث در هر كشور غربي و... اتفاق افتاده بود، تعداد كشته ها از هزار نفر فراتر مي رفت ولي رهبري با كمك مردم، هزينه هاي فتنه را پايين آورده و در نهايت آن را از ميان برداشتند.
در واقع در اين حوادث، رهبر انقلاب به بهترين وجه و محكم ترين استدلال از رأي مردم صيانت كرده و در برابر حجم سنگيني از مطالبه ابطال آراء ايستادند و اجازه تكرار ديكتاتوري و حكومت ديكتاتورها را ندادند.
4- انتخابات براي نظام جمهوري اسلامي يك رخداد جانبي نيست بلكه هويت نظام و جنبه «جمهوريت» آن به انتخابات و آراء مردم وابسته است ضمن آن كه ماهيت نظام و راهبردهاي اصلي آن را «اسلام ناب محمدي(ص)» تعيين مي نمايد با اين وصف مواجهه دشمن با انتخابات و رأي مردم علي الاصول مواجهه با خود نظام جمهوري اسلامي است.
دشمن گمان مي كند و همواره اين گمان باطل در او وجود داشته است كه «مي توان انتخابات را وسيله تضعيف نظام و موقعيت ايران در عرصه سياسي قرار داد.» دشمنان شناخته شده سالها گمان مي كردند با دامن زدن به جو نااميدي در ميان مردم، مي توان از حضور آنان در پاي صندوق رأي كاست و در نهايت نظام را از حمايت شهروندانش محروم كرد. اين تجربه در طول 32 سال گذشته همواره با شكست مواجه گرديده است. مشاركت مردم بخصوص در دهه اخير سير صعودي هم پيدا كرده و به 85 درصدي هم رسيده است كه در كل دنيا- و در طول 100 سال اخير- بي سابقه و يك «پديده بي نظير» تلقي مي شود.
دشمنان خارجي انقلاب و ايران به مدد فتنه گران داخلي به يك تجربه و نظريه جديد رسيده اند «مي توان با دامن زدن به عدم سلامت انتخابات، جناح هاي شكست خورده در انتخابات را در مقابل نظام قرار داد» در واقع در اين تجربه، نظام سلطه از يك سو چشم به بعضي از گروه ها و افراد معنون اين گروه ها دوخته كه بستر مخالف خواني عليه نظام را فراهم مي كنند و از سوي ديگر به يك موج احساسي در متن جامعه چشم دوخته است با اين تحليل كه مردمي كه كانديداي آنان رأي نياورده احساس غبن و شكست مي كنند و از آنجا كه اين احساس زخمي قابليت تحريك دارد، مي توان از اين ظرفيت براي تضعيف اعتبار و احيانا ساقط كردن نظام سياسي استفاده كرد يعني استكبار جهاني مي گويد با مردم و عليه آنان مي توان يك بازي را مديريت كرد به گونه اي كه تا راي دهندگان بفهمند كه چه كلاهي سرشان رفته، نظام را ساقط يا ضعيف كرده باشيم. صد البته اين خيال باطلي بيش نيست ولي خيال باطلي كه وجود دارد.
5- اگر نگاهي به تبليغات دشمن در مورد انتخابات پيش روي مجلس نهم- اسفند 90- بياندازيم مي بينيم كه از هم اكنون روي تحريم انتخابات متمركز شده اند و سلامت انتخابات را زير سؤال مي برند- نمونه هاي هر روزه آن را مي توان در رسانه هاي آمريكا، اروپا، رژيم صهيونيستي، رژيم سعودي و... مشاهده كرد- اين جهت گيري روشن سياسي مي تواند از آماده سازي يك برنامه خبر دهد. برنامه اي كه از يك سو خود انتخابات و از سوي ديگر نتايج آن را نشانه رفته است.
در انتخابات هاي جمهوري اسلامي همواره سه نكته مورد توجه و اذعان بوده است 1- مشاركت انبوه شهروندان و نساب بالاي آراء 2- سلامت انتخابات به لحاظ بحث صيانت از آراء 3- امنيت و آرامش انتخابات. از مجموعه تبليغات سياسي دشمن برمي آيد كه اين هر سه اكنون در حال نشانه گيري از سوي دشمن مي باشد: دشمنان با دروغ پردازي روي شرايط داخلي ايران كاهش مشاركت را نشانه رفته اند، با تسليح روزانه گروه ها كه نشانه هاي آن كاملا قابل رويت است، سلب امنيت از انتخابات را مد نظر دارند و از سوي ديگر با تمركز روي سلب صلاحيت فتنه گران وانمود مي كنند كه انتخابات آينده ايران نه ملي كه جناحي خواهد بود. و حال آن كه فتنه گران مقتداي هيچ جناحي در انقلاب نيستند و منعي هم براي مشاركت فعال جناح هاي انقلاب وجود ندارد. با اين وصف نوعي درايت مردمي و نيز درايت نظام براي مواجهه با توطئه هاي دشمنان ضرورت دارد.
6- انتخابات در هر نظامي مخصوصا نظام هايي- مثل جمهوري اسلامي- كه برپايه انتخابات شكل گرفته و با آن استمرار مي يابند، يكي از اصلي ترين عناصر امنيت- و به تعبير رهبر معظم انقلاب در ديدار چند سال پيش با شوراي نگهبان، مهمترين عنصر نگه دارنده نظام در برابر توطئه ها- مي باشد. دشمنان درصدد هستند از طريق خود اين انتخابات و از طريق تبديل آن به ضد خود مهمترين عامل بقاء نظام را از آن سلب كنند براين اساس دشمناني كه از طريق تهاجم نظامي، تهاجم فرهنگي، تحريم اقتصادي، اهرم هاي سياسي، ترورها و... به نتيجه نرسيده اند مي خواهند اين نتيجه را در يك بستر توده اي رقم بزنند. اما جداي از اين كه اين توطئه با هوشياري شهروندان حتما راه به جايي نخواهد برد در عين حال جاي اين سؤال را باقي مي گذارد كه چه كساني قرار است اين بستر را براي حركت براندازانه دشمنان فراهم نمايند آيا همان كساني كه فتنه 88 و پيش از آن ماجراي 78 را به وجود آوردند يا اين كه نيروهاي جديدي كه اين روزها روي فرهنگ انقلاب و معارف دين كليد كرده و آنها را آماج حمله قرار داده اند، قرار است ايفاگر ماموريتي شوند؟ يا تركيبي از اين دو؟ پاسخ هرچه باشد يك هوشياري ملي نياز است آنگونه كه حضرت امام خامنه اي- دامت بركاته- در خطبه هاي عيد فطر مطالبه فرمودند.
سعدالله زارعي