«آنچه در منطقه اتفاق مي افتد، عمقي است نه سطحي. اين انقلابات در حال تكميلند.
در 30 سال گذشته، رژيم صهيونيستي با تكيه اي كه به مصر داشت به دشمنان خود در منطقه حمله مي كرد الان اسرائيل پشتوانه منطقه اي خود را از دست داده و از اين رو آنچه در مصر طي ماههاي اخير اتفاق افتاد با امنيت ملي اسرائيل ارتباط پيدا مي كند.»
اين بخشي از اظهارات متفكر مصري- فهمي هويدي- است كه چند روز پيش در اجلاس مبارزه با تروريسم در تهران بيان كرد. اين اظهارات را بگذاريد كنار مقاله دو روز پيش «فارين پاليسي»- كه ديروز در كيهان به چاپ رسيد- تا عمق مشكل رژيم تل آويو معلوم شود. اين نشريه آمريكايي بطور تلويحي نوشته بود در جامعه آمريكا درباره اينكه اسرائيل براي آمريكا فايده است يا هزينه اختلاف نظر وجود دارد. از سوي ديگر حركت آوارگان فلسطيني- ساكن در اردوگاهها- به سمت مرزها در سالروز تأسيس رژيم صهيونيستي- روز نكبت- نشان داد كه اين رژيم با مشكل چندجانبه و فزاينده مواجه است. در خصوص اين موضوع نكاتي به چشم مي خورند:
1- حركت ساكنان اردوگاه هاي فلسطيني در لبنان، سوريه، اردن و مصر به سمت مرزها و عبور از خطوط مرزي با قطع سيم هاي خاردار در طول 63 سال گذشته- از 1948تاكنون- بي سابقه بوده و دولت اسرائيل طي چند دهه گذشته به اين نتيجه رسيده بود كه گويا موضوع بازگشت آوارگان فلسطيني به شهرها و روستاهاي خود عملاً منتفي شده است. 4 روز پيش نسل سومي هاي آواره فلسطين - كه آنان و حتي پدرانشان هيچگاه خانه خود را نديده اند- اين انگاره را باطل كردند و نشان دادند كه به آرمان آزادي كامل سرزمين فلسطين كاملاً وفادارند و مرور زمان آنان را نااميد نكرده است. نسل سوم آوارگان با قطع سيم هاي خاردار و در بعضي مناطق با فرو ريختن ديوار عزم جدي خود را براي بازگشت به خانه و كاشانه هاي خود نشان دادند. آوارگان مستقر در اردوگاه هاي 4 كشور همجوار فلسطين به اندازه جمعيت يهودي- اعم از شهروندان واقعي و غاصبين- است و اين در حالي است كه به همين اندازه - 5/5 ميليون نفر- مسلمان فلسطيني هم در درون اين سرزمين زندگي مي كنند بنابراين حتي با احتساب حدود 4 ميليون يهودي ساكن كه هيچگاه فلسطيني نبوده اند، مسلمانان دوبرابر يهوديان مي باشند.
2- ساكنان اردوگاه ها در لبنان- حدود 400 هزار نفر- در سوريه- حدود 200 هزار نفر در اردن- حدود 5/4 ميليون نفر- در مصر- حدود 200 هزار نفر- در غزه- حدود 800 هزار نفر- در كرانه باختري- حدود 300 هزار نفر- بيش از 80 درصد متعلق به سرزمين هاي اشغالي 1948 مي باشند و بايد به اين مناطق بازگردند. حركت آوارگان به سمت مرزهاي 1948در حالي صورت مي گيرد كه آمريكايي ها در حال تمهيد مقدمات و لوازم و الزاماتي هستند كه در اجلاس شهريور ماه امسال مجمع عمومي سازمان ملل براي هميشه سرزمين هاي 1948- يعني حدود 78درصد سرزمين فلسطين- را بنام رژيم صهيونيستي سند بزنند و برگشت ناپذير نمايند. حركت فلسطيني ها در مرزهاي لبنان، سوريه، اردن و مصر نشان داد كه برخلاف تصور آمريكا راه به هيچ وجه براي چنين خيانت و جنايتي هموار نيست. آمريكايي ها اخيراً با اشاره به انقلابات منطقه به نتانياهو گفته اند اگر ثبت سرزمين هاي 48 بنام دولت اسرائيل در سال جاري ميلادي اتفاق نيفتد هيچگاه اتفاق نخواهد افتاد، از سوي ديگر تحولات اخير مرزي به خوبي ثابت كرد كه دست مخالفان طرح هاي آمريكا به هيچ وجه بسته نيست و آشوب هاي ساختگي عليه سوريه و مقاومت لبنان، مسئولان مقاومت را از اثرگذاري جدي بر مسايل منطقه اي بازنداشته است.
3- روز 15 ماه مي امسال براي رژيم صهيونيستي واقعاً «روز نكبت» بود. 15 مي مهمترين روز در تقويم صهيونيست ها است كه به بدترين روز آنان تبديل شد در سال هاي گذشته اگر كسي از اين واژه استفاده مي كرد، صهيونيست ها عليه او به دادگاهها شكايت مي كردند ولي اين واژه (يوم النكبه ) آنقدر در رسانه ها و تظاهرات خياباني تكرار شد كه روزنامه چپ گراي صهيونيستي سه روز پيش نوشت: «روز نكبت هلوكاست را كه فلسفه پيدايي رژيم ما بود، به چالش كشيد اينك به جاي يادآوري هلوكاست همه از رنج و محنت فلسطيني ها سخن مي گويند و اين نشان داد كه ما يك ملت نيستيم چرا كه بعضي از ما 51 ماه مي را روز مبارك مي دانيم و بعضي از ما آن را روز نكبت مي خوانيم» روزنامه يديعوت آحارونوت هم پس از حوادث روز 51 مي نوشت:« تفاوت قايل شدن ميان حقوق يهوديان و حقوق مسلمانان نژادپرستي است ما نمي توانيم حقوق آوارگان مسلمان را كه قطعنامه سال 1994 شوراي امنيت نيز به حقوق آنان اشاره كرده است، ناديده بگيريم» از سوي ديگر موج حركت جوانان فلسطيني ساكن اردوگاه ها به سمت مرزها تلاش رژيم صهيونيستي براي تثبيت حاكميت دائمي يهودي ها بر اين سرزمين را با چالش جدي مواجه مي گرداند و همكاري بين المللي و منطقه اي را براي تحقق اهداف صهيونيست ها با كندي مواجه مي كند بعضي از خبرها بيان گر آن است كه سفر هفته پيش نتانياهو به كشورهاي انگليس و فرانسه و تماس او با مقامات آلماني براي دريافت تضمين- دفاع اروپا از ايده يهودي سازي دائمي حاكميت فلسطين 1948- بي نتيجه بوده و آنان زمان را براي دادن چنين تضميني مناسب ندانسته اند. در واقع تاثير حركت جوانان ساكن اردوگاه ها به سمت مرز بسيار فراتر از آن است كه تصور مي شد اين موضوع بويژه از آنجا اهميت راهبردي پيدا مي كند كه فلسطيني ها گفته اند ورود به مرزها را ادامه مي دهند خود اسرائيلي ها هم مي دانند كه قادر نيستند هر بار با كشتار حركت فلسطيني ها را متوقف گردانند. عبور فلسطيني ها از محدوده بلندي هاي جولان، عبور آنان از محدوده كرانه باختري رود اردن و حضور پرحجم فلسطيني ها در - بندر العريش مصر- نزديكي سرزمين هاي اشغالي نشان داد كه از اين پس اسرائيل نمي تواند روي كنترل دولت هاي سوريه، مصر و اردن بر شهروندان آواره فلسطيني و مردم هوادار فلسطين در اين كشورها حساب كند خود اسرائيلي ها گفته اند بدون اجازه و رضايت «اسد» امكان نداشت فلسطيني ها سيم هاي خاردار را قطع كرده و بيش از يك كيلومتر به داخل محدوده نظامي اسرائيل وارد شوند.
4- يك روزنامه چاپ تل آويو 4 روز پيش نوشت: «2011 آخرين سال اسرائيل بدون مرز است». منظور اين روزنامه اين بود كه چاره اي جز تحويل دادن سريع بلندي هاي استراتژيك جولان، جبل الشيخ، مزارع شمالي شبعا، بيت المقدس و مجموعه كرانه باختري نداريم. اين در حالي است كه با بازگشت جولان به سوريه، پهناورترين استان هاي رژيم صهيونيستي- شامل جليل شمالي- كه در عين حال بهترين زمين هاي فلسطين هم در اين منطقه قرار دارد، آسيب پذير مي شود. حزب الله لبنان با تسلط بر مناطق مرتفع جنوب لبنان يك تهديد فراگير امنيتي براي اين استان هاي شمالي خواهد بود و تسلط سوريه بر جبل الشيخ و جولان منابع آب اسرائيل را با محدوديت شديد مواجه مي كند. از سوي ديگر روند امور حكايت از آن دارد كه با انتخابات آينده، حماس بر كرانه باختري هم مسلط مي شود و دايره ناامني براي تل آويو توسعه مي يابد با اين وصف سران رژيم صهيونيستي ترديدي ندارند كه اوضاع كاملا به زيان آنان پيش مي رود.
5- در كشاكش اين وضعيت دو مقام امنيتي نظامي اسرائيل بحث حمله به ايران را به ميان كشيدند رئيس سابق موساد- مئير داگان- اعلام كرد كه حمله به ايران احمقانه ترين خيال است و ايهود باراك وزير جنگ اسرائيل گفت ايران مجهز به بمب اتمي هم تهديدي براي اسرائيل به حساب نمي آيد. در واقع به نظر مي آيد داگان و باراك كه هر دو به جناح چپ اسرائيل تعلق دارند پرده از يك طرح نيمه كاره برداشتند اين موضوع نشان داد كه نتانياهو و بعضي ديگر از عناصر اسرائيلي براي برون رفت از اين وضعيت سخت به فكر حادثه آفريني هستند كمااينكه يكي از روزنامه هاي متعلق به نتانياهو نوشت با كشته شدن بن لادن، القاعده درصدد انتقام جويي است و اين كار ممكن است با ضربه زدن به نيروهاي آمريكا در عراق صورت پذيرد همين روزنامه- جروزالم پست- در خبر ديگر از تجمع نيروهاي آمريكايي در نزديكي مرزهاي ايران خبر داد. البته بعد از سخنان باراك و داگان نتانياهو به زبان آمد و گفت برخورد با ايران يك مسئوليت بين المللي است نه تكليفي به دوش اسرائيل. بر اين اساس بايد گفت به موازات مواجه شدن اسرائيل با دشواري ها و شرايط پيچيده احتمال اقدام تاكتيكي اسرائيلي ها براي تغيير يا مهار شرايط افزايش مي يابد كه صد البته اين روش كه در دو دهه گذشته بارها به شكل هاي مختلف به صورت بمباران يا عمليات ترور عليه سوريه، لبنان و ايران اجرا شده، نتيجه اي براي رژيم صهيونيستي در پي نداشته است.
سعدالله زارعي